Skip to content

spur of the moment

3 februari 2005

Spontane acties vind ik super, ik ben er alleen helemaal geen ster in. Of eigenlijk wel, maar van kleins af aan is het bij mij de kop ingedrukt met opvoedkundige woorden als: “doe maar gewoon” en “denk eerst eens na”. Mijn ouders houden helemaal niet van spontaan, voor hen staat dat gelijk aan raar, aanstellen en ondoordacht. En dat wil je toch niet?!?
Maar Armad vind het wel gezellig en dus komt mijn ware aard (ahum…) langzaamaan weer tevoorschijn. Al heb ik nog vaak een remmetje waardoor ik iets bedenk en dan meteen ga nadenken of dat echt wel kan en of dit of dat… en dan hou ik verder mijn mond maar. Maar gisterenavond was weer een goeie. Ik wilde een eindje gaan lopen en halverwege bedacht ik ineens om langs te gaan bij een vriendin die we al maanden niet meer hebben gezien. Zo gezegd, zo gedaan. Ze vond het hartstikke leuk ons te zien en we hebben goed bijgekletst. En kennis gemaakt met de twee nieuwe konijnen. =:X =:X Wat een scheetjes!!!
We lagen veel later in bed dan gepland, maar het was goed om elkaar weer eens te zien.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: