Skip to content

eindelijk rust voor Terry

31 maart 2005

Wat een getouwtrek is het geweest. Haar man wilde haar laten gaan en haar ouders wilden haar houden. Maar nu heeft Terry eindelijk rust gevonden.
Ik heb de zaak met interesse gevolgd. Was het met haar man eens. Maar vooral ook omdat het een van mijn grote angsten is. Het idee dat mijn ouders en Armad het na mijn dood niet eens kunnen worden over wat dan ook, al is het maar een fotoalbum ofzo, vind ik vreselijk. En andersom hoop ik echt dat ik altijd met mijn schoonouders door een deur zal kunnen blijven gaan.
Inmiddels wordt bekend dat er nu ook weer geruzied wordt over hoe haar afscheid moet zijn, begraven of cremeren. En ook hierover zijn al rechtszaken geweest, waarbij beslist is dat haar man haar mag laten cremeren. *zucht*
Zo zie je maar dat het belangrijk is om aan te geven wat je wilt, mocht je zelf in een dergelijke situatie terechtkomen. Wil je leven aan machines, wil je begraven worden, wil je organen doneren? Want als je nabestaanden dat niet weten, kunnen ze ook niet naar jouw wens handelen.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: