Skip to content

tot niet meer ziens

20 april 2005

En dan ineens is een vriendschap definitef voorbij. Ben er nog helemaal rillerig van. Maar ja, als je al een paar jaar het gevoel hebt dat ieder initiatief van jou af moet komen, moet je een grens trekken. En dus liet ik het aan haar over om contact op te nemen. In 2 jaar tijd kreeg ik 2 kerstkaarten, 1 smsje, 1 verjaardagskaart per post en 1 e-verjaardagskaart. En nee, dat is niet voldoende om contact met Petje te houden. Hoe zit het met de telefoon, zo moeilijk is bellen toch niet? En een paar weken geleden een emailtje. Hoi, hoe gaat het, met mij gaat het goed, ik werk nog steeds daar, laat eens wat van je horen?
Nou, sorry hoor, maar als dat alle woordjes zijn die er in twee jaar tijd aan onze vriendschap besteed worden, valt voor mij echt het doek. Gisteren dat in een kort antwoord ook duidelijk gemaakt. Maar blijkbaar niet duidelijk genoeg, dus vandaag de uitgebreide uitleg -die ik al weken had klaarstaan- alsnog gestuurd. En nu is het dus echt over, onze vriendschap van ruim 12 jaar.
Jammer natuurlijk, maar als ik kijk wat er in die 12 jaar allemaal voorgevallen is, dan is het nog een wonder dat ‘ie zo lang heeft geduurd. Het is beter zo.

One Comment leave one →
  1. 21 april 2005 09:16

    Niets zo moeilijk als afstand van een vriendin nemen… Ik heb het zelf helaas ook aan den lijve ondervonden en soms vind ik het nog steeds moeilijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: