Skip to content

ziekenboeg

23 oktober 2006

Ik lag net een beetje te mijmeren over de nachtelijke geluiden. Uit Verels kamertje kwamen zachte zuchtjes en piepjes, naast me lag haar papa ontspannen te slapen en tegen het dakraam tikte de herfstregen. Helaas werd het mijmeren ruw verstoord, toen lief wakker schoot en in vliegende vaart de trap af stormde. De gootsteen in de keuken kon hij nog net halen en daar ging het zondagse diner. Oei!
De hele nacht ging het zo verder. Om het half uur een tripje naar beneden om z’n maag nog iets leger te maken dan ‘ie al was. Zo zielig. En ook vandaag is hij nog bij lange niet de oude. Op de een of andere manier komt zo wel de supermama in mij naar boven. Laat mij maar voor iedereen zorgen, dan ben ik op m’n best.

One Comment leave one →
  1. Arjan permalink
    24 oktober 2006 15:16

    Wat had je gekookt zondag ?😉
    Of pa lief kan niet meer tegen een voetballoze zondag. Of had Armad een keertje gekookt ?
    Sterkte met alles.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: