Skip to content

intens verdrietig

1 december 2006

Het was een hele gewone vrijdagmiddag. Oké, het was ’s ochtends haasten geweest, maar verder… Werken tot half 1, bus naar huis, dochterlief ophalen van het kdv, heel gewoon…
Terwijl Verel bij me op schoot zit, kijken we naar de tv. Mezelf een beetje op de hoogte te brengen van het nieuws van vandaag en Verel kijkt zeer geïnteresseerd mee naar al die bewegende plaatjes. En ineens dringt er verschrikkelijk nieuws ons simpele gelukkige leventje binnen. Een jongetje is vermoord…op school nog wel. De rillingen lopen over mijn rug en ik druk Verel dicht tegen me aan. Ik overlaad haar met kusjes, terwijl de tranen in mijn ogen staan.
Lief meisje van me, ik hoop dat jij voor altijd bij me mag blijven…..

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: