Skip to content

Jul

7 augustus 2008

Gelukkig, Jul vindt me weer lief. Ze ligt naast me op de bank tegen mijn dijbeen aan. De dame heeft me vergeven. Het was ook wel een heel akelige dag.
Eerst vanochtend naar de dierenarts voor controle. De schildkliermedicijnen lijken goed aan te slaan. Om at te bevestigen moeten de bloedwaardes gecheckt worden. En dus moest er een beetje bloed afgenomen worden. Niet leuk natuurlijk. Maar ze liet het redelijk gelaten over zich heen komen.
Terug thuis zocht ze een slaapplekje op de trap, ergens halverwege op een tree. Alleen toen ik een paar uur later met Verel op mijn armen naar beneden liep, had ik Jul niet meer in het vizier. Verel is geen klein baby’tje meer, dus in opperste concentratie liep ik tree voor tree de trap af. Ineens merkte ik dat mijn voet niet goed op de tree kwam. En voor ik het in de gaten had, spoot een geschrokken Jul onder mijn voet vandaan naar boven. Ocharme!!!
De rest van de dag heeft ze stilletjes onder een stoel gelegen. Tot het baasje thuiskwam en er eten op tafel kwam. Toen was ze snel ontdooid. En gelukkig heeft ze er niets aan over gehouden.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: