Skip to content

mama = ziek

16 september 2008

En dat kan eigenlijk niet.
Bij het opstaan had ik alleen koud, maar ach, het is buiten ook koud. Maar teruglopend van de supermarkt naar huis sloeg de ziekte in mijn lijf. Misselijk, hoofdpijn, zweten…algehele malaise. Verel wilde vanalles wat ik niet wilde, waardoor ik zo ongeveer in huilen uitbarstte. Tijd voor het noodplan: schoonpa en -ma bellen. Verel kon meteen terecht, en dat vónd ze leuk! Gelukkig maar. Als een ellendig hoopje mens stond ik bij opa en oma aan de deur. Kind achtergelaten en jankend naar huis. Wat een slechte moeder, voor een pijntje m’n kind bij een ander dumpen. Thuisgekomen heb ik een kussen en deken opgezocht en mezelf op de bank gehesen. Om meteen in een diepe en urenlange slaap te vallen.
Inmiddels wakker ben ik nog behoorlijk gammel, dus een beetje op internet lummelen en rustig aan doen met een kopje thee erbij. En straks komt dochterlief weer thuis, die een dagje heerlijk bij opa en oma is verwend. Da’s beter als een chagrijnige mama, die niks kan hebben van de kuren die een tweejarige uit wil halen.

Advertisements
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: