Skip to content

dag poesielief

17 september 2008

Het ging niet meer. Ons oude dametje was niet meer happy. En wij ook niet. Na eerdere bezoeken aan de dierenarts leek met tabletten het schildklierprobleem van Jul opgelost. Maar de laatste weken spuugde ze zo vaak, dat de tabletten geen nut meer hadden. Daarbij de andere ongemakken van overal plassen en constant om aandacht vragen. We deden niets anders dan grommen op haar. Da’s niet leuk. Niet voor Jul en niet voor ons. En een slecht voorbeeld voor Verel, die ook al erg goed was geworden in “magnie”, “julweg” en “neejul stout”.
We hebben vandaag afscheid van haar genomen. Haar met z’n 3en geaaid, terwijl haar hartje stopte. Verel heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om haar eens extra te aaien. Normaal laat ze die peuterhandjes niet toe, want Verel gilt er nogal graag bij.
En nu… Jul is niet meer, ze is nu een sterretje. Ze is weer bij haar zus Jut. Ik zie ze zo weer samen in een mandje liggen, net als vroeger. Dag poesie, dag vrouwke, dag Julleke.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: