Skip to content

holiday résumé

4 mei 2009

Vrijdag 17 april ging de wekker om half 4… midden in de nacht, dus. Wat eten, spullen inladen en om kwart voor vijf reden we het pleintje af. De rit ging vlot en in Calais aangekomen de boot op. Toch wel spannend, maar Verel vond het geweldig. Varen! Na amper anderhalf uur kwamen de beroemde White Cliffs of Dover in zicht. De vakantie was nu echt begonnen.
Eerste stop was Dover zelf. Onze English Heritage Passes ophalen en toen naar Dover Castle. Wederom een grote hit bij Verel, wat vond ze het mooi. Lunchen en door naar het eerste vakantiepark: Seaview in Weymouth. Daar zijn we tot maandag gebleven.
Vanuit Weymouth hebben we zaterdag een deel van de Jurassic Coast bezocht. Eerst Durdle Door, een schitterende ‘poort’ uitgesleten in de rotsen. Daarna een stukje verderop naar Lulworth Cove, een lieflijk dorpje aan een perfect rond uitgeslepen baai.
Op zondag hebben we eerst Weymouth zelf bezocht, daarna de bijzondere kiezelbank van Chesil Beach en als laatste hebben we de Giant van Cerne Abbas bekeken. ’s Avonds hebben we toen ook nog een wandeling gemaakt naar het strand van de camping.
Maandag 20-4 was reisdag, met een tussenstop in Exeter, naar ons volgend vakantiepark in Cornwall: Perran Sands in Perranporth. Een grote camping, schitterend gelegen in de zandduinen op de rotsen van Perranzubaloe. Meteen de eerste avond hebben we het strand opgezocht om de ondergaande zon in de zee te zien zakken. Maar jemig, wat een rots om af te dalen, erger nog, om weer naar boven te klimmen.
Omdat we maandag een flinke reis hadden gemaakt, hebben we dinsdag niet veel gedaan. ’s Middags hebben we het dichtbij gelegen stadje Newquay bezocht. Woensdag zijn we naar Tintagel Castle gegaan. Volgens de legende het geboortekasteel van King Arthur. Ook weer flinke klimpartijen op de rotsen om bij de ruïnes te komen, maar het is het uitzicht meer dan waard. Later op de middag hebben we Dartmoor National Park verkend. Een heel bijzonder natuurgebied met smalle paadjes, kleine dorpjes en grote hooglandgebieden waar de pny’s en schapen gewoon vrij lopen. Voorzichtig rijden, dus. Ook hebben we de Clapper bruggen van Bellevere en Postbridge bezocht.
Op donderdag was Saint Michaels Mount een bezoekje waard. Verel vond het heel bijzonder om over het stenen pad naar het eiland te kunnen lopen en later, bij hoog water, met een bootje terug naar het dorp te gaan. En wederom een mooi kasteel om in rond te lopen. We hebben er ook een heerlijke Cornish Cream Tea op. Jammie!!! Daarna zijn we naar Land’s End geweest, maar hmmm… dat blijft toch maar een hoop opgeklopte lucht.
Omdat de weersverwachting voor het weekend erg slecht was, zijn we vrijdag naar het Eden Project gegaan. En dat was maar goed ook, want op de terugweg begon het te regenen. ’s Nachts heeft het gestormd en de hele zaterdag is het regenachtig geweest. Mooi moment voor een wasdag en een bezoekje aan het zwembad.
Zondag hebben we ons tussen de locals van Perranporth begeven. Weer al zo’n leuk stadje aan een mooie baai. Riviertjes die over het strand in de zee uitkomen en een fotogenieke rotspartij in de branding. Op het terras van de plaatselijke strandtent kon Verel prima zandkastelen bouwen, terwijl we van een soepje en broodje genoten.
Na een week in de luxe caravan op Perran Sands was het tijd om verder te gaan. 27-4 en alvast een etappe op weg naar huis, naar vakantiepark Combe Haven in Hastings. Pfffttt, zo’n 500km op 1 dag, da’s eigenlijk teveel. Dinsdag zijn we naar Canterbury gereden en uiteraard hebben we de grote kathedraal bezocht. Oh, en heerlijke homemade fudge gekocht! Op woensdag hebben we het oude spa-stadje Royal Tunbridge Wells bezocht en een glaasje water gedronken uit de Chalybeate Spring. Heel gezond. Onze laatste echte vakantiedag, donderdag, hebben we een uitstapje naar Rye gemaakt. In de kasteeltuin heerlijk gelunchd en ’s middags Hastings zelf bezocht. Een typisch voorbeeld van vergane glorie in afwachting van de zomerdrukte. Een ritje op de kermis, spelen op het kiezelstrand en een veel te grote lollie maakten de vakantie af. ’s Avonds laat op het nieuws zagen we pas wat er zich in Nederland had afgespeeld.
Vrijdag 1 mei en tijd om naar huis te gaan. Koffers weer ingepakt, auto vol en op naar de boot. Eerst via een toeristische route langs de kust, maar het begon te kriebelen. Dus het laatste stukje over de snelweg en toen waren we zo in Dover. De snel opgekomen mist maakte het onmogelijk om te zwaaien naar de White Cliffs, maar eenmaal in Calais werden we begroet door de zon. Tegen 20:00u kwamen we thuis. Allemaal met een zongebruinde snoet, wie had dat gedacht van een aprilvakantie in engeland.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: