Skip to content

in de schulden

14 mei 2009

Aardig, hoor, zo’n tv-programma dat probeert mensen met enorme, uitzichtloze schulden te helpen. Zit nu een stukje van “dubbeltje op z’n kant” te kijken. Wat kan ik me daar aan ergeren.
Eerst al eens een auto die € 5000 per jaar kost, maar die ze als 2e auto toch niet kunnen missen. Zoektocht op zolder laat een hoop speelgoed zien en 3 DRIE! maxic cosi’s zien! Ja, hallo!!! 3 Maxi cosi’s, voor wie? Voor die twee kids die er niet meer in kunnen? Wij hebben er 1 en die was al tweedehands. Er stonden ook nog een stuk of wat dvdspelers op zolder. Tsja, ze haperden wel eens ofzo. Onze cd-speler is al tijden stuk, maar een nieuwe hoeft niet, want de dvdspeler (die we gewonnen hebben) draait ook cd’s.
Kijk, en daar zit mijn ergernis. Wij doen zuinig, hebben 1 auto die al 16 jaar oud is, speelgoed hebben we vaak gekregen of van de rommelmarkt en er staat niet meer in huis dan waar Verel mee kan spelen, kleding komt meestal uit de uitverkoop…
Wat ik bedoel te zeggen. Wij doen erg ons best om binnen ons beperkte budget te blijven. We hoeven onszelf niet veel te ontzeggen, maar dat komt ook omdat we weten wat we ons kunnen veroorloven. We zijn er heel erg van doordrongen dat je niet gelukkig wordt van Nike schoenen of Esprit shirts of GAP jeans.
Tuurlijk willen we ook wel eens nieuwe meubels, de badkamer verbouwen, een auto met airco of een vliegvakantie, luxe cadeau’s, maar die centjes hebben we niet. Het is een kwestie van reëel zijn en bereid zijn te sparen en wachten tot wensen en dromen uit kunnen komen.
En waarom zit ik dan boos te wezen bij zo’n programma? Wij kunnen ook wel eens hulp gebruiken. Wij willen ook wel eens cadeautjes, een nieuwe fiets, opknapbeurt voor het interieur, van die dingen. Maar ja, wij zijn braaf en netjes en dan ben je niet interessant. Pas als je een puinhoop van je leven maakt, kom je voor aandacht in aanmerking.
Nu ik ben overgeschakeld op het songfestival – nee, daar word je blij van – ben ik alweer aan het bedaren. Want als puntje bij paaltje komt, laat mij het maar zuinigjes aan doen. Liever zo en geen nieuwe fiets, dan een bezoekje van John of Martijn omdat we er een puinhoop van hebben gemaakt.

One Comment leave one →
  1. 15 mei 2009 10:02

    Och jee, inderdaad redelijk frustrerend dat soort dingen. Net als toen ik nog studeerde ik studievrienden had die hun IB-lening gebruikten om drie keer per jaar op vakantie te gaan… En ik de hele zomer maar werken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: