Skip to content

hap

6 juni 2009

Zo kom je er nooit en zo zit je er twee keer in een week: de huisartsenpost.
Maandag zaten we er met Verel, vanwege zwarte ontlasting. Bleek niks om ons zorgen over te maken en en passant hebben we een zalfje meegekregen voor de krentenbaard.
Vandaag was Lief aan de beurt. Opgestaan met pijn in zijn lies, maar na een paracetamol fit genoeg voor een middagje Efteling. De pijn bleef en bij thuiskomst gingen zijn handen tintelen. Hij kreeg het ook koud en had koorts. Maar vooral dat tintelen, dat vond ik akelig genoeg om hem naar de hap te laten bellen. Uiteindelijk blijkt zijn lies een geïrriteerde lymfeklier, tintelingen reactie op de pijn en koorts erbij toeval. Vroeg naar bed en morgen een dagje uitzieken dan maar.
Kortom, allebei redelijk loos alarm, maar vooral blij dat we gerustgesteld zijn. Hopelijk hoeven we er de eerstkomende tijd niet weer naartoe.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: