Skip to content

80

12 september 2009

Het is weer zover. Het 2e weekend in september. In Waalwijk eo betekent dat tijd voor de kennedymars 80 van de Langstraat. En hoewel de organisatie natuurlijk al weken, maanden aan het werk is om alles in goede banen te leiden. Voor ons, ‘gewone burgers’ worden die voorbereidingen pas sinds een paar dagen zichtbaar.
Zo komen in de loop van de week langs het parcours steeds meer dranghekken te staan. Een leuk fenomeen vind ik dat. In een paar dagen tijd, rijden de gemeentewerkers diverse rondes om het aantal hekken op juiste sterkte te brengen. Eerst hier en daar, dan vervolgens de gaten tussen de eerste hekken opvullen en als laatste de hekken die daar weer tussen moeten. Nog niet op hun uiteindelijke plek, maar de hoeken en gaten van straten en pleinen worden zo langzaamaan opgevuld. Dat gezegd hebbende, ik heb het idee dat ze het dit jaar anders hebben aangepakt. Want op en rondom ons pleintje stonden woensdag ineens alle hekken al. Ach ja… het gevoel blijft hetzelfde. Voor mij is dat het begin van de 80.
Op zaterdag is het een drukte op ons plein. Voor het grote feest op zondag wordt dan al vanalles gebracht. Als eerste zijn vanmorgen een paar biertafels afgeleverd. Die liggen gewoon naast een van de bomen en iedereen weet waar ze voor zijn en blijft er dan ook netjes vanaf. Straks komen nog een dixi en een paar van die pispalen voor de mannen. En natuurlijk nog een bierkar! Morgen wordt dat nog aangevuld met een podiumtruck aan de overkant en een springkussen voor de kids.
Aan het eind van de middag, begin van de avond beginnen de eerste bewoners al met versieringen. Dan worden rond 20-21u de dranghekken op hun plek gezet om het eerste deel van het parcours af te zetten. Kijk, dat geluk hebben wij hier dan weer: de lopers komen twee keer langs. Voorheen kwamen ze over ons pleintje, maar nu komen ze door de straat. Zo ongeveer een uur na de start van 21:00u om wederom een keer door het centrum te lopen. Het is altijd erg leuk om dan met de nog dicht bij elkaar liggende lopers mee op te lopen richting Raadhuisplein. Daar is het dan flink feest en kan je lekker blijven hangen. Al komt dat er voor ons de laatste jaren niet meer van, tenzij we oppas regelen.
Heel de nacht gaan de lopers door en op zondagochtend vroeg begint de straat wakker te worden. Wie dat zaterdags nog niet heeft gedaan, gaat dan alsnog versieren. Tuinstoelen komen voor de dag en er wordt ontbeten op straat met het liefst de hele familie. De snelste lopers komen al ruim voor 8u door de straat.
Ik vind het altijd heel gezellig om wakker te worden en de aanmoedigingen of kletspraatjes van de vroege vogels en het dan al in klene getalen aanwezige publiek vanaf straat te horen. “Hé, wè bende vruug!” “Joa, keb nog mir te doen vandoag!” Zo iemand heeft dan dus al 78-79km in de benen, is al meer dan 10 uur aan het lopen, vaak 50+ en dan nog zo energiek! Diepe buiging!!!
Als dan de plaatselijke werelberoemde zanger Martin Stone begint te soundchecken is het gedaan met uitslapen. Ondertussen is het druk met mensen die de bierkar gereed maken, de biertafels goed zetten, het springkussen opblazen. Kortom, een en al bedrijvigheid. Afgewisseld met geklap voor weer een loper die het heeft gehaald.
Ook iets verder dan ons pleintje is het dan al een en al drukte. De buurtvereniging maakt namelijk altijd heel veel werk van de laatste kilometer, die daar officieel begint. Ieder jaar verzinnen ze een ludieke actie, een oefenfinish, een nepburgemeester, een attentie voor de lopers en meer van dat soort gein.
Om 10:00u barst het feest dan echt los. Meneer Stone begint dan met zingen en om de zoveel tijd staan er ook andere artiesten op het podium, die het publiek en de lopers vermaken. En meestal lukt het de organisator om een topper (qua nederlandstalige (piraten)muziek dan toch) op het programma te zetten. Twee jaar geleden heb ik bijvoorbeeld flink gestuiterd bij de Gebroeders Ko en dit jaar komt….. *tromgeroffel* …..Jordy van Loon. Ja, echt waar, wat een geluk hebben wij toch! Een paar keer per jaar vind ik hollandse muziek helemaal top en het 80weekend hoort daarbij.
De lopers moeten allemaal voor 17u binnen zijn, dan zit de 20 uur er officieel op. En zoveel respect als ik heb voor die vroege wandelaars, zoveel respect heb ik ook voor de dames en heren die in dat laatste uur nog voorbij strompelen. Ze zien af, hebben overal pijn, blaren en kunnen eigenlijk niet meer. Er rijdt altijd een ambulance als bezemwagen achter de laatste loper aan. Meestal op gepaste afstand, maar er zijn jaren dat een van de ambulancebroeders met zijn arm stevig om zo’n loper heen naar de finish loopt, omdat ze bang zijn dat ‘ie anders in die laatste 1200meter nog omvalt.
Voor de toeschouwers is er dan nog een tijdje muziek en drank, maar om 18u gaat ook die stekker eruit. Alles wordt opgeruimd en afgebroken. Ons pleintje komt langzaam weer tevoorschijn van onder de massa fietsen en spelende kinderen. De friettent en chinees doen goede zaken en zo rond 20u is het dan weer rustig. Verderop gaan we nog even gezellig door met een buurtbbq om weer een fantastisch feestelijk 80weekend af te sluiten.

Advertisements
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: