Skip to content

verandering

21 september 2009

Wat is een zwangerschap toch een wonderlijk fenomeen! 9 maanden waarin een embryo’tje in je buik uitgroeit tot een compleet minimensje. Maar niet alleen de baby groeit, als aanstaande moeder maak je ook een hele verandering door.
En hoe onverwacht voor mij ook, want al moeder, ook ik ontkom er niet aan. De afgelopen maanden ben ik vooral bezig geweest met de fysieke ongemakken die bij het zwanger zijn horen. Of althans, die bij míjn zwangerschappen horen.
Het heeft een hele tijd geduurd voor ik kon aanvaarden dat ik me slecht voelde, veel ziek was en dagelijks oververmoeid lijk. De begeleidster van de zwangerschapsyoga heeft het vaak over ‘je overgeven aan je bevalling’. Neem die zoals het komt, want wat er ook gebeurd, dat is jouw bevalling. Thuis, ziekenhuis, makkelijk, moeilijk, met of zonder complicaties: dát is jouw bevalling, dus daar moet je het mee doen. Je verzetten, omdat het niet gaat zoals je had gewild, is verspilde energie.
En nu begint het tot me door te dringen, datzelfde geldt voor de tijd dat je in verwachting bent. Wel jammer dat pas nu, met 33 weken, tot me doordringt, maar daar maak ik me niet druk over. Ik ben heel blij en tegelijk geeft het veel rust dat ik eindelijk mij draai vindt in mijn zwangere lijf. Niet dat de ongemakken voorbij zijn, of vergeten, maar het maakt ze wel hanteerbaar.
De laatste weken merkte ik al dat ik steeds minder vertelde hoe ziek ik was, of hoe vermoeiend en zwaar ik het vind. Als nu iemand vraagt hoe het met me gaat is het steeds vaker een antwoord in de trant van “rond en gezond”. Want zo is het ook. Maagzuur is niet fijn, maar het legt mijn baby geen strobreed in de weg om lekker te groeien en zich goed te ontwikkelen.
Vanavond tijdens de yogales werd het me ineens helemaal duidelijk. Iedere week beginnen we met een soort voorstelrondje, wie hoe lang en hoe gaat het. Bij mijn eerste les noemde ik vooral dat het niet lekker gaat, na een aantal weken noemde ik het niet stralend zwanger zijn en vandaag ging het best goed. Fysiek is er weinig veranderd in die tijd, is het zelfs wat slechter geworden. Maar mentaal ben ik weer een stuk sterker geworden. En dat voelt goed, heel goed.

2 reacties leave one →
  1. 1 oktober 2009 09:35

    Good for You!!
    Ik merkte de laatste weken ook dat ik heel berustend enzo werd. En weet je wat .. deze bevalling en nu die killing eerste weken na de geboorte vallen me veeeeeel makkelijker dan de vorige keer! Is bij jou vast ook het geval. Sterkte met de laatste loodjes enne…bij mij hielp Gaviscon heel goed. Had al van alles geprobeerd en niets hielp dus was erg sceptisch, maar het gaf echt resultaat!!

  2. 2 oktober 2009 11:12

    Mijn tweede zwangerschap was ook geen ‘feestje’ en ik wilde er zó van genieten omdat ik wist dat het m’n laatste was… Ach ja, nu is het even doorbijten, straks kun je volop genieten van twee heerlijke kindjes! Hou nog even vol 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: