Skip to content

another campingflight!

25 augustus 2010

Voor wie geen kindjes heeft en/of alleen mijn Lowlands verslag wil lezen, sla het cursiefje maar even over.
Naar Lowlands is toch een heel ander verhaal als je kindjes hebt. Dit was mijn 5e Lowlands, en de 2e als mama. In 2008 was Verel 2. Vrijdag en zaterdag ging het nog, maar op zondag brak ik. Tranen met tuiten heb ik zitten huilen, omdat ik haar zo miste.
Verel is nu 4 en vermaakt zich uitstekend bij opa en oma, weet ik. Haar broertje is een heel ander verhaal. Een flesweigeraar die 3 nachten moet gaan logeren… zou dat goed gaan? Dat hadden we niet voorzien, toen we in februari de tickets kochten.
Toen ik half augustus een nieuwe baan vond, heb ik de knoop doorgehakt. Faber aan de fles en ik naar Lowlands. Het was geen doorslaand succes en zo ging ik met buikpijn richting Flevoland. Al die blije mensen en de warme zon konden niet voorkomen dat ik na een paar uurtjes tussen de touwen van de Alpha al zat te grienen. Wat fijn dat er zonnebrillen zijn! Een dikke knuffel van mijn lief en een telefoontje naar opa en oma stelden me gerust. Mijn afwezigheid en dorst hadden Faber toch over kunnen halen om uit de fles te drinken.
Mijn Lowlands 2010 kon eindelijk beginnen!!!

Vrijdagochtend 8 uur verzamelen, half uurtje en kopje koffie later waren we onderweg. Met onze degelijke gezinsbak tussen 3 VW campertjes en een landrover met caravan.🙂 Geen files, geen wachtrijen, zelfs niet op de dijk, dus tegen half 11u reden we het terrein op. Jippie! Parkeren, naar de entree, bandje om, tassencontrole en De Kleine Lowlands Bijbel (ed. 2010) niet vergeten. Tent opzetten, bijkletsen met de vriendengroep, hapje, drankje, programma doornemen en dan het veld op.
Vrijdag review:
Katzenjammer, klonk best leuk, en niet in de laatste plaats omdat we vanaf een zitzak bij de Koffie Chill konden luisteren.
Selah Sue, net buiten de India, want het was er druk. Vond het vooral heel hard -zelfs buiten dus-, maar (nog) niet overtuigend.
Frightened Rabbit, was wel aardig. Maar da’s dan ook alles. Misschien nog eens terugluisteren.
Broken Bells, in een veel te grote Alpha. Het publiek dat er was, kregen ze wel helemaal te pakken. Hoewel ik buiten tussen de touwen afentoe indutte -slaaptekort, écht-, is het wel blijven hangen. Het zwierde op een prettige manier.
Minus the Bear, geen idee wat hun bedoeling was. Kant noch wal, en meer van dat soort werk.
Imelda May, niet gezien, slechts gehoord bij wandeling van Alpha naar Grolsch. Om dan op te vallen, moet je iets goed doen.
Jónsi, nou was ik al niet kapot van Sigur Rós. Alleen vind ik hem ook niet interessant.
The Specials, hoewel de Grolsch er enthousiast uitzag, heb ik het gevoel niet meegekregen. Dat zal dan wel aan mijn plek liggen, op het asfalt net buiten de tent. Ik miste vooral de sprankeling, de energie, ook al werd er duidelijk hard gewerkt op het podium. Enneh… geen Ghost Town.
Aflsuiten in de Groove Tube is standaard bij de vrienden, maar ik heb het daar nooit zo naar m’n zin. Dat ik geen mojito’s drink, zal daar zeker debet aan zijn.😉 Dus ben ik wat rond gaan struinen en heb me nog ven flink vermaakt op Lima bij de Deutsche Biergarten Boys. Als een DJ “Eisbär” draait, vind ik het dik in orde.
Op de camping met z’n allen nog gezellig een afzakkertje of 2 gepakt. En verrassend goed geslapen.
De volgende ochtend kregen we een lekker UKbreakfast voorgeschoteld. Jammie, een goede bodem om een nieuwe dag in te gaan. Zonder Tim Knoll, want dat was natuurlijk veel te vroeg. De poging om Jack Parow te gaan zien, mislukte vanwege de drukte. Wat een volk bij de X-Ray!
Zaterdag review:
Admiral Freebee, verkozen boven Mumford & Sons en dat pakte goed uit. De India was ideaal gevuld, zo zou je idere band moeten kunnen zien. In de band was ook Flip Kowlier aanwezig. En d’n admiraal had het prima voor elkaar. Toch redelijk snel weer verder naar de Grolsch.
Blood Red Shoes, uhm… tsja. Nee, dat was het toch niet.
Marina and the Diamonds, begin en eind meegepikt, niet iets om bij te blijven.
Vieux Farka Touré, toevallig meegekregen door koffiepauze. Zo te zien werd er een flink feestje gebouwd. Klonk goed.
Peggy Sue, heb ik wel gehoord, maar is niet blijven hangen.
Snow Patrol, overweldigend heerlijk! Die grijns op Gary zijn gezicht, het enthousiasme in de Alpha, de energie en de muziek maakten een diepe indruk op me. Een persoonlijke noot: in 2001 speelde Snow Patrol op London Calling, daar begon onze verkering!
Uiteraard weer afsluiten in de Groove Tube, maar niet lang. Wel nog ijsblokjesblaashockey en ijsblokje ijsblokje gespeeld.
De zondagochtend vroeg wakker, zo vroeg dat ik als eerste in de douche kon. Fris gewassen toch nog even terug in mijn slaapzak gekropen. Rustig aan gedaan, tent afgebroken en tas ingepakt, Mo’s beroemde saté gegeten en genoten van de frisse kijk op Lowlands van onze 2 jongste reisgenoten (16!). Hoogtepunt was het bouwwerk van satéstokjes, dat omgedoopt werd tot nieuwe Lowlands tent met de naam Pollo. Een stel eieren (die luxe heb je op de campercamping) deden dienst als publiek, er was een DJ met een eigen podium en we hadden zelfs een uitsmijter. Bijgekomen van het lachen, zijn we uiteindelijk aan onze laatste dag Lowlands begonnen. Moss hadden we helaas al gemist, maar die gaan we nog wel ergens in de herkansing zien.
Zondag review:
Alain Johannes, saai.
The Drums, lekker jong, zo te zien nog niet echt gewend aan grote podia. Klinkt bekend en toch fris, wave met een ’00 sausje.
The XX, goede sound, slecht optreden. Heel veel van hetzelfde en totaal geen uitstraling of interactie. Erg jammer.
Placebo, overtuigend goed. Stond als een huis, hele Alpha ging plat, hoogtepunt op hun eigen manier. Vergelijkbaar qua energie en reactie met Snow Patrol en toch ook weer helemaal niet. Met stip op 2… denk ik.
Massive Attack, als achtergrondmuziek bij onze Lowlands afsluit snack wel fijn. Niet dat ik hen daar recht mee doe, maar meer hebben we er niet van meegekregen. Vandaar.
Om te kunnen zeggen dat we er ook geweest zijn, hebben we nog een minuut of 5 gekeken in de ogoNONogo. En dat was het dan. Rond 11u haalden we op de camping onze spullen op en om half 12u reden we het terrein af. Vlot naar huis en om half 2 doken we ons bed in. Wat een weekend!!!
De volgende ochtend de kindjes opgehaald en weer compleet. Verel wil ook naar Lowlands, want da’s feest en een beetje carnaval, volgens haar. En gelijk heeft ze.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: