Skip to content

van in- naar actief

20 september 2011

Eerlijk is eerlijk, ik ben een behoorlijk couchpotatoe, een bankpatat… Als ik eenmaal mijn favoriete plekje op de bank heb gevonden, kom ik er niet makkelijk meer vanaf. Na verloop van tijd word ik er erg handig in om te zorgen dat alles bij de hand is, eten en drinken, computer, afstandbediening, telefoon, boek, etc.
Soms is er een reden voor om zo heerlijk op de bank te leven, hoog zwanger, ziek, film kijken. Maar te vaak is het de weg van de minste weerstand voor me.
In het kader van liever lui dan moe, kan ik me echt verschuilen in mijn nestje. Op depressieve dagen wordt de bank zelfs een soort schuilplek om aan zoveel mogelijk verantwoordelijkheden te ontkomen.
Daar moet verandering in komen. Heel veel verder ontspannen kan ik niet, dus is het tijd voor inspanning.
Het excuus dat ik best veel doe, en ook wel eens recht op ontspanning hen, is al langere tijd uitgewerkt. Het vele bankhangen, het niets doen en het laten (ver)lopen van een heleboel zaken vervult me ondertussen dan ook met een schuldig gevoel. Want er zijn mensen die op me rekenen, beloftes die ik heb gemaakt, dingen die ik wil ondernemen, kinderen waar ik een fijne mama voor wil zijn en een man waar ik een lieve vrouw voor wil zijn.
Mijn eerste stap: op dinsdagavond gaan wandelen. Vorige week ben ik al een fikse ronde gaan lopen en vanavond ga ik weer. Van mijn kont af en in de benen! HUP!!!

Advertisements
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: