Skip to content

Zigzagscrap moviechallenge: Control

24 september 2012

Op het forum van Zigzagscrap.com was één van de september uitdagingen om een film scrap te maken. Ik ben niet zo’n grote filmfan, maar er zijn een paar films die ik echt geweldig vind. Eén zo’n film is Control en die heb ik dan ook in mijn scrap verwerkt. Tot zover niet zoveel nieuws.

This page was made for the september movie challenge at Zigzagscrap.com. I don’t watch too many films, but Control has made an everlasting impression. The story of Ian Curtis’ life moved me to tears. So that was the film I had to use for this challenge.

 

Maar ik zocht nog eens de blog op, die ik na het zien van Control had geschreven. En dan krijgt deze scrap toch wel een extra lading.

21 oktober 2007

AANGRIJPENDE FILM

De muziek kennen we al jaren, het verhaal is ook bekend. En dus wilden we heel graag de film zien.

De band: Joy Division;
De zanger: Ian Curtis;
De regisseur: Anton Corbijn;
De film: Control;

Het was al duidelijk dat het geen muziekfilm zou worden, zoals ’24h Party People’ dat wel was. En met Corbijn als maker, weet je ook wel dat je niet naar een snelle, flitsende film gaat kijken. Control is een zwart-witte ‘filmhuis’-film en zo zaten we op deze zondag om 13:00u in filmzaal 1 van de Verkadefabriek om het verhaal van Ian Curtis te gaan kijken.
Vanaf de openingsscene wordt je het leven van de jonge Ian ingezogen. De indringende beelden zorgen voor een lichte schizofrenie, want het is moeilijk om te bedenken of je nu toeschouwers of insider bent. Soms lijkt het of de twijfels, emoties en gedachten in je eigen hoofd zitten. De mooie zwart-wit scenes zitten dicht op de huid en vertellen met een heerlijke, indringende ‘traagheid’ het aangrijpende verhaal van Curtis’ voortdurende innerlijke strijd. En voegen een extra dimensie toe aan de al bekende Joy Division muziek (die de acteurs overigens zelf zingen en spelen).
Het einde van de film is even overweldigend als emotioneel. Verwarring, schuldgevoel en onmacht doen Ian Curtis uit het leven stappen. Het verdriet van zijn naasten is voelbaar in de pluchen bioscoopzaal. Tranen rolden over m’n wangen en met rood doorlopen ogen liepen we de zaal uit.

Heerlijk verfrissend was de rij enthousiaste kindjes, die met hun ouders klaar stonden voor de volgende film. En troostend was de heerlijke kop thee met een echte Verkade chocoladereep.
Voor wie nog twijfelt, ga Control zien. Ook als je niet van Joy Division houdt of ze niet kent, is de film heel mooi.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: