Skip to content

Zo moeder, zo zoon | crafting with kids | Like mother, like son

21 april 2014

Dag 29 van #opwegnaar40 | Day 29 of #goingon40

Zo moeder, zo zoon… als het om creativiteit gaat, niet helemaal. Hij vindt kleuren en knutselen leuk, dat zeker. Maar de manier waarop is heel anders dan die van mij. En die van zijn zus. Zodra hij een kleurtje en krijtje vast kon houden, wilde hij kleuren. Tekenen niet, dat vond hij moeilijk. Maar als hij een kleurplaat kreeg, ging hij enthousiast aan de slag. Zijn grote zus heeft altijd de voorkeur gegeven aan een leeg vel. Mijn zoon heeft richting nodig, structuur waarbinnen hij zijn creatieve ei kwijt kan. Terwijl zijn zus juist vanuit niets, helemaal vrij wil werken. Ik vind dat verschil fascinerend en prachtig om te zien. En ik ben ontzettend trots als ik hen allebei op hun eigen manier zie genieten van hun creativiteit.

Like mother, like son… well, when it comes to creativity not quite. He like colouring and crafting, that he does. But the way in which he does it, is completely different from mine. And that of his sister. From the moment he could hold a encil and crayon, he wanted to colour. Not drawing, that was too difficult. But when I gave him a colouringbook, he would love it. His big sister has always preferred an empty page. My son needs directions, structure to be creative within. While his sister can make something from scratch and needs to work freely. I find it fascinating and wonderful to see those differences. And I am terribly proud when they both enjoy their creativity in their own way.

Hij is nu 4 jaar en gaat sinds een paar maanden naar school. Een paar weken geleden kwam hij met een grote vaas zelfgemaakte tulpen het schoolplein op. Ontzettend trots was hij op zijn bloemen (maar ik mocht geen foto maken). Hij legde me uitgebreid uit dat je 16 vakjes moest vouwen, knippen en op elkaar plakken, ‘en dan wordt het een tulp, mama’.

He is now 4 and started school a couple of months ago. A few weeks ago he came into the playground with a huge vase of handmade tulips in his arms. He as ever so proud of his flowers (but he didn’t want me to take a picture). He told me enthousiasticly that you need to fold 16 sqaures, cut and glue together ‘and than it becomes a tulip, mummy’.

Dinsdagmiddag ging hij op zoek naar vouwblaadjes. In een van de knutsellades vond hij ze. Dapper ging hij aan de slag. Bij iedere stap herhaalde hij wat zijn juf hem had geleerd. Hij werkte heel precies, nette vierkantjes vouwend. Het werden maar liefst 10 (tien!) tulpen. Die moesten nog wel steeltjes hebben. Hij zocht groene vouwblaadjes uit en een potlood en begon ‘dat deed de juffrouw ook’ het papier op te rollen. Dat werden de stelen. Hij keek nog eens naar de tulpen die hij op school had gemaakt. Die waren heel groot en stonden in een flinke kartonnen vaas. ‘Wat kan ik als vaasje maken, mama?’ Ik wees hem op de verzameling lege wc- en keukenrollen. Ohja, die moesten dan wel geverfd worden. (Dat is dus zo’n typisch verschil. Hij heeft die tip nodig om verder te knutselen, waar zijn zus zelf een vaasje zou verzinnen. Mooi!)

Last tuesday afternoon he started looking for folding sheets. He found them in one of the craftdrawers. And he got to work. With every step he repeated what his teacher had taught him. He worked very precise, folding neat little squares. He made 10 (ten!) tulips. They all needed stems. He picked some green sheets, a pencil and started ‘like my teacher did’ to roll the paper. Those were the stems. He took another look at the tulips he had made in classs. They were really big and were placed in a large cardboard vase. ‘What can I do for vases, mum?’ I pointed out the collection of empty toilet and kitchen rolls. Ah yes, they would have to be painted. (That is one those typical differences. He needs to be pointed in a direction, where his sister would create a vase all by herself. Wonderful!)

Inmiddels was onze kleuter al bijna een uur bezig met zijn tulpenproject. Hj begon zijn aandacht te verliezen en na 3 geverfde vaasjes gaf hij het op. Of ik dan die twee andere wilde verven, want hij wilde buiten gaan spelen. Tuurlijk, schat, ga maar lekker vitamine zon opdoen. Ik verfde ’s avonds de laatste twee vaasjes. Maar had daarbij mijn structuurzoekende zoon onderschat. Blijkbaar had hij de tien tulpen al verdeeld over de 5 wc rolletjes. En ieder paar moest in zijn eigen vaas. Oeps, had ik ze toch gewoon op een hopje bij elkaar gelegd. Samen hebben we de tulpen opnieuw verdeeld. En we bedachten dat de tulpen voor oma zouden zijn. Want die was op dat moment in het ziekenhuis voor een (kleine) ingreep.

Our 4year old  had been tulip crafting for about an hour. He started to get distracted an after 3 painted vases he gave up. Did I want to finish the other two, because he wanted to go and play outside. Of course I will, darling, you go and get your vitamin sun. I painted the last two vases that evening. But I hadn’t taken my strcutureloving son into account. Apparently he had already divided the ten tulips into the 5 toilet rolls. And every pair had to go in it’s own vase. Oops, I had put them all together on a pile. Together we divided them up again. And we decided that the tulips would be for grandma. Because she was in he hospital that day for a small operation. 

tulips

Vandaag maakten we toch nog een bodem voor de vijf vaasjes. Stuk voor stuk, zodat we goed konden onthouden welk tulpenpaar er in het vaasje hoorde. Toen alle vaasjes een bodem hadden, was het project echt klaar. En konden de tulpen mee naar oma als paaspresentje.

Wat was mijn ventje trots op zijn knutselkunst. En ik op hem. Want met de paar ‘regels’ kon hij zijn creatieve ei helemaal kwijt en had hij iets heel moois gemaakt. Het komt niet overeen met mijn manier van creatief werken, maar ik leer er wel veel van.

Today we made a bottom for all the five vases. One vase at a time to make sure we remembered which pair was to go in which vase. When all the vases had a bottom, the project was truly finished. And we could take the tulips to grandma’s as an easterpresent.

My little boy was so proud of his craft art. And I was proud of him. With a few ‘rules’he had managed to put all his creativity into this project and he had really made something beautiful. It is nothing like my way of working creatively, but I am learning a lot from it.

2 reacties leave one →
  1. 22 april 2014 08:06

    Wat een prachtige tulpen zeg!
    Groetjes Henrike

Trackbacks

  1. Tot nu toe | Résumé | So far | Frutselke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: